طراحی حیاط مدیترانه ای
طراحی مدیترانه ای یکی از سبکهای معماری است که با الهام از طبیعت اطراف دریای مدیترانه و حس و حال ساحلی آن ابداع شده است و برای طراحی حیاطها و فضاهای باز بهترین انتخاب است. در طراحی حیاط مدیترانه ای (Mediterranean Courtyard Design) از عناصری مانند قوسها، حوضها، سایهبانها و نیمکتهای چوبی و حصیری استفاده میشود که میتوانند تکمیلکننده طراحی این فضا را تکمیل کند.
علاوه بر اینها، در این نوع طراحی با استفاده از متریالهای مقاوم و طبیعی و اکسسوریهای دستساز میتوان جلوهای خاص و بهیادماندنی در طراحی حیاط به وجود آورد. در صورتی که شما نیز قصد طراحی حیاط مدیترانه ای را دارید، ما شما را به مطالعه ادامه این مطلب و آشنایی هرچه بیشتر و بهتر با این سبک معماری دعوت میکنیم.
ویژگیهای طراحی حیاط مدیترانه ای
در میان انواع ویژگیهای طراحی حیاط مدیترانه ای، استفاده از پلان حیاط مرکزی یکی از مهمترینها است. این تکنیک که در طراحیهای سنتی ایران نیز مورد استفاده قرار میگرفت، باعث ایجاد محرمیت بیشتر در فضای داخلی، جلوگیری از نفوذ بادهای گرم و شنی به فضای خانه، خنکتر شدن حیاط و سایهاندازی میشود و و میتواند فضایی بسیار متناسب با اقلیم گرم مدیترانهای به وجود آورد.
از دیگر ویژگیهای این سبک طراحی میتوان به استفاده از گیاهان مقاوم در برابر گرما مانند لوندر، اسطوخودوس، زیتون و… اشاره کرد. علاوه بر این موارد مبلمان و متریالهایی مانند نیمکتهای چوبی، سایهبانهای حصیری، کفپوشهای سرامیکی دستساز، حوض و آبنما نیز از مواردی هستند که میتوانند در طراحی حیاط مدیترانه ای مورد استفاده قرار گیرند و جلوهای زیبا و خاص در محیط داخلی ایجاد کنند.
کاربردهای طراحی حیاط مدیترانه ای
طراحی حیاط به سبک مدیترانهای یکی از مهمترین سبکهای طراحی لنداسکیپ است که میتواند در فضاهای مختلفی کاربرد داشته باشد. در ادامه به چند مورد از مهمترین کاربردهای این نوع طراحی اشاره میکنیم:
- حیاط هتل و اقامتگاهها: یکی از مهمترین کاربردهای طراحی مدیترانهای، استفاده از این سبک در طراحی حیاط و تراسهای هتلها و اقامتگاههایی است که در مناطق مدیترانهای ساخته میشوند. برای مثال این سبک طراحی میتواند بهترین انتخاب برای طراحی حیاط هتلها و اقامتگاههای بومی در اسپانیا، مراکش، ایتالیا و … باشد.
- حیاط خانهباغها: خانهباغهای بزرگی که دارای درختان میوه هستند و فضای باز زیادی دارند نیز میتوانند از سبک طراحی مدیترانهای در طراحی حیاط خود استفاده کنند. در این فضاها طراح با استفاده از مبلمانهای متناسب با فضای باز، محلی برای نشیمن و گفتوگو در باغ طراحی میکند که افراد بتوانند همزمان با گفتگو از هوای خوب باغ نیز بهرهمند شوند.
- حیاط کافهرستورانها: در طراحی قسمتهای باز و حیاط کافهرستورانهایی که به سبک مدیترانهای طراحی میشوند نیز میتوان از طراحی حیاط مدیترانه ای و ویژگیهای آن استفاده نمود. کاشیهای دستساز، کوسنهای دستدوز و رنگهای ملایم از بهترین مواردی هستند که میتوانند در طراحی حیاط کافهرستورانهای مدیترانهای مورد استفاده قرار گیرند.
رنگهای مورد استفاده در طراحی حیاط مدیترانه ای
رنگبندی رایج در طراحی حیاط مدیترانه ای اغلب شامل رنگهای روشن و گرم است. از آنجایی که در فضای باز و حیاط اغلب عناصری با رنگهای آبی و سبز وجود دارند، رنگهای خنثی و ملایم بیشترین کاربرد را در این نوع طراحی مدیترانهای خواهند داشت.
برای مثال در فضای حیاط خانهباغها حوض و باغچههایی پر از گیاهان سبز از عناصری هستند که همواره حضور دارند، بنابراین طراح با استفاده از رنگهای ملایم و خنثی مانند شیری و کرم، جلوهای متعادل به فضای حیاط میبخشد.
همچنین رنگهای گرمی مانند خردلی، قهوهای و قرمز آجری نیز میتوانند در طراحی حیاط مدیترانه ای به صورت تاچهای ریز مورد استفاده قرار گیرند. رنگهای روشن و ملایم بیشتر در طراحی دیوارها، قوسها، کف و سطوح و وسایل بزرگ کاربرد دارند در صورتی که رنگهای گرم بیشتر در قالب اکسسوری مورد استفاده قرار میگیرند.
“به نقل از ارچ دیلی در رابطه با طراحی حیاط مدیترانه ای: تمرکز اصلی طراحی بر ایجاد ارتباطی روان میان خانه و محیط طبیعی اطراف است؛ اتاقها به سمت حیاط باز میشوند و ارتباط بصری مستقیم میان فضای داخلی و طبیعت شکل میگیرد.”
نقش کاشی در طراحی حیاط مدیترانه ای
کاشی مدیترانهای با طرحهای طبیعی و رنگهای ملیح خود یکی از مشهورترین متریالهای جهان است که در طراحی حیاط مدیترانه ای نیز مورد استفاده قرار میگیرد. این کاشی میتواند به خوبی در سطح کف حیاط مورد استفاده قرار گیرد و با طرحهای هندسی و اسلیمی منظمی که دارد فضای حیاط را کاملاً منظم و طراحیشده نشان دهد.
این کاشی علاوه بر زیبایی ظاهری دارای دوام و مقاومت بالایی در برابر تردد بالا و رطوبت است و میتواند در فضای حیاط به خوبی دوام خود را حفظ کند. همچنین کاشی، در طراحی حیاط مدیترانه ای میتواند به سهولت با استفاده از آب، مواد شوینده و تی و فرچه تمیز شده و جلوهای زیبا و براق مانند نخستین روز نصب خود داشته باشد.
مزایا و معایب طراحی حیاط مدیترانه ای
مزایا:
- این سبک از طراحی حیاط با زیبایی ظاهری، جلوه طبیعی و خاص و رنگهای روشنی که دارد، باعث ایجاد آرامشی عمیق و حسی طبیعی در فضاهای باز میشود و میتواند یادآور حس و حال ساحل مدیترانه باشد.
- استفاده از نور طبیعی، گیاهان سبز و مقاوم در گرما و متریال طبیعی و دستساز مانند کاشیها، چوب و سنگ در طراحی، باعث ارتباط خوب حیاط با طبیعت بیرون بنا میشود.
- از دیگر مزایای طراحی حیاط مراکشی میتوان به دوام و ماندگاری بالای این طراحی به علت بومآورد بودن مصالح و ارتباط خوب آنها با آب و هوای منطقه اشاره کرد.
معایب:
- تهیه و استفاده از برخی مصالح طبیعی دارای بافت برای طراحی حیاط هزینه بالایی دارد و استفاده از آن برای افرادی که در طراحی پروژه محدودیت بودجه دارند مناسب نیست.
- از دیگر معایب استفاده از سبک مدیترانهای در طراحی حیاط میتوان به شلوغ شدن بیش از حد یا آرام و یکنواخت شدن بیش از حد فضا، در صورت نداشتن دانش تخصصی اشاره کرد.
- همچنین استفاده از متریال بافتدار و طبیعی نیاز به مراقبت همیشگی دارد، در غیر این صورت ممکن است دچار تغییر در بافت شده و یا آفت بزند.
سخن پایانی
طراحی حیاط مدیترانه ای یکی از بهترین انتخاب های برای طراحی حیاط خانه های مسکونی و ویلاهای تفریحی است و شباهت زیادی به طراحی حیاط مراکشی دارد. در این سبک شما میتوانید با استفاده از محصولات و متریال طبیعی حس و حالی زنده و پویایی در حیاط و فضاهای باز به وجود آورید.
به عنوان یک معمار با تجربه، وظیفه خودم میدونم که تجربیاتم رو در اختیار عزیزانی که به این حوزه علاقه دارند قرار بدم و در این مسیر راهنماییشون کنم.
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه

ویژگیهای طراحی حیاط مدیترانه ای
کاربردهای طراحی حیاط مدیترانه ای
رنگهای مورد استفاده در طراحی حیاط مدیترانه ای
نقش کاشی در طراحی حیاط مدیترانه ای
مزایا و معایب طراحی حیاط مدیترانه ای
سخن پایانی
بدون دیدگاه