طراحی باغ مدیترانه ای
در میان انواع طراحیهای داخلی، طراحی مدیترانه ای یکی از بهترین انتخابها برای طراحی فضای خانه، باغ و طراحی فضای باز باغهای میوه و باغهای تفریحی است. طراحی باغ مدیترانه ای (Mediterranean garden design) برای اولین بار در کشورهای اطراف مدیترانه مانند یونان، ایتالیا، مراکش و اسپانیا مورد استفاده قرار گرفت.
در طراحی این باغها بیشتر تمرکز و توجه روی طراحی لنداسکیپ (حیاط خارجی) و ارتباط آن با فضای داخلی است. درواقع طراحی در طراحی باغ مدیترانه ای تلاش میکند با استفاده از نور، بازشو و گیاهان آپارتمانی ارتباط درون و بیرون را به حداقل رسانده و طراحی را تکمیل کند.
در ادامه این مطلب قصد داریم به صورت دقیقتر به بررسی ویژگیها و چگونگی طراحی باغ مدیترانه ای بپردازیم و به طور کامل با آن آشنا شویم.
ویژگیهای طراحی باغ مدیترانه ای
طراحی باغ مدیترانه ای ویژگیهای متنوعی دارد که با کنار هم قرار گرفتن آنها طراحی فضا به شکل نهایی خود میرسد، در ادامه به چند مورد از مهمترین این ویژگیها اشاره میکنیم:
- استفاده از گیاهان مقاوم در گرما: یکی از مهمترین ویژگیهای طراحی باغ مدیترانه ای استفاده از گیاهان و درختانی است که در برابر گرما مقاوم هستند و در اقلیم گرم رشد میکنند. از آنجایی که اولین بار این باغها در اطراف دریای مدیترانه با آن اقلیم گرم طراحی شدند، درختان مقاوم به گرما مانند درخت زیتون نمادی از این طراحی به شمار میروند. از مشهورترین گیاهان این طراحی میتوان به اسطوخودوس، لوندر و دیگر گیاهان مقاوم اشاره کرد.
- استفاده از سنگ و چوب برای نیمکت: از دیگر ویژگیهای طراحی باغ مدیترانه ای میتوان به استفاده از متریال طبیعی مانند سنگ و چوب در طراحی باغچهها، نیمکتها و دیگر المانهای تزئینی اشاره کرد. این مصالح میتوانند به خوبی نشاندهنده طراحی باغ به سبک مدیترانهای بوده و فضای داخلی حیاط باغ را طبیعیتر و نزدیکتر به طراحیهای اصیل مدیترانهای نشان دهد.
- طراحی استخر و آبنما: از دیگر ویژگیهای طراحی حیاط باغهای مدیترانهای میتوان به استفاده از حوض، استخر یا آبنما در این محیط باز اشاره کرد. این المانها میتوانند به ایجاد مرکزیت در حیاط کمک کنند، فضای باغ را لوکستر نشان دهند و با حضور آب، معماری را به حس و حال ساحلی اطراف مدیترانه نزدیکتر کنند. این آبنماها اغلب با استفاده از سنگ مرمر به رنگ سفید طراحی میشوند.
- طراحی حیاط به صورت مرکزی: از دیگر تکنیکها و راهکارهایی که در طراحی باغ مدیترانه ای رعایت میشود، میتوان به طراحی پلان حیاط به شکل حیاط مرکزی اشاره کرد. درواقع در این سبک بنا طوری طراحی میشود که دورتادور حیاط را در بر گرفته و حیاطی مرکزی در بخش وسط حیاط به وجود میآورد. این حیاط مرکزی باعث گردش باد در حیاط، رد شدن از روی آب حوض و خنک شدن فضای داخلی باغ میشود و میتواند به ایجاد محرمیت بیشتر نیز کمک کند.
- استفاده از مصالح دستساز: مصالح و المانهای دستساز مانند کاشیهای مدیترانهای خاص یکی از مهمترین ویژگیها در طراحی و ساخت باغ به سبک مدیترانهای هستند. این کاشیها با فرمهای خاص و طرحهای هندسی و منظمی که دارند میتوانند در سطح کف حیاط باغ مورد استفاده قرار گیرند و جلوهای بسیار زیبا و منظم به وجود آورند. همچنین این مصالح دستساز به شدت در برابر ضربه و رطوبت مقاوم هستند و میتوانند از سطوح به خوبی محافظت کنند.
رنگهای مورد استفاده در طراحی باغ مدیترانه ای
از آنجایی که در طراحی باغ مدیترانه ای به علت حضور آب و گیاهان، رنگهای سبز و آبی حضور دارند، طراح بیشتر از رنگهای ملایم و خنثی استفاده میکند تا بتواند با ترکیب این رنگها با سبزی گیاه و آبی آسمان و حوض جلوهای متعادلتر و شبیهتر به طبیعت مدیترانهای به وجود آورد.
در کنار این رنگهای خنثی که اغلب سفید و شیری هستند، رنگهای گرم نیز در طراحی باغ مدیترانه ای مورد استفاده قرار میگیرند. این رنگها شامل رنگهای خردلی، نارنجی، قهوهای و قرمز میشوند و میتوانند حسی گرم و شبیه به حضور خورشید یا میوههای گرمسیری به فضای باغ بدهند.
“به نقل از سایت معتبر Royal Horticultural Society (RHS): درباره باغهای مدیترانهای، این باغها از پوشش گیاهی مناطق گرم و خشک جنوب فرانسه، ایتالیا و اسپانیا الهام میگیرند و در آنها استفاده از شن، اسطوخودوس، درخت زیتون، رزماری و تاک رایج است.”
طراحی بخش های مختلف باغ مدیترانه ای
در این بخش به بررسی هر یک از قسمتهای باغ مدیترانهای پرداخته و چگونگی طراحی آنها، مصالح مورد نیاز در طراحی، کاربری و میزان فضایی که اغلب در باغ اشغال میکند را مورد بررسی قرار میدهیم:
- حیاطها: حیاطها یکی از مهمترین فضاها در عرصهبندی طراحی باغ به شمار میروند و بهتر است با استفاده از مصالح بومآورد و متناسب با طبیعت منطقه طراحی شوند تا فضای داخلی زیباترین جلوه را داشته باشد. در این حیاطها اغلب از یک سرویس نشیمن نیز استفاده میشود تا محلی برای گفتوگو و همنشینی در فضای آزاد وجود داشته باشد.
- نشیمن و پذیرایی: نشیمن و پذیرایی در فضای داخلی اغلب با استفاده از قوسهایی در قسمت در و پنجره، متریال چوب در سطح کف، متریال گچ در دیوارها و مبلمان راحت و رنگ روشن طراحی میشود. این فضا اغلب رنگی روشن و حس و حالی پر از نور دارد چراکه برای پنجرههای آن از پردههای نازک استفاده میشود.
- آشپزخانه: آشپزخانه نیز از دیگر فضاهای داخلی است که در طراحی باغ مدیترانه ای باید مورد توجه قرار گیرد. این فضای داخلی اغلب پرتردد، پرحرارت و پررطوبت است و نیاز به متریال مقاوم در برابر این سه مورد دارد. به همین علت در طراحی آشپزخانه اغلب از کاشیهای طرح مدیترانهای و دستساز در ترکیب با کابینتهای چوب طبیعی استفاده میشود که جلوهای زیبا و دوامی بالا دارند.
- تراسها: طراحی تراسها نیز به متریال مقاوم مانند کاشی نیاز دارد. معمولاً در طراحی کف این فضا از کاشی مدیترانهای، در طراحی باکس گلها از سنگ مرمر، در طراحی حفاظ از حصیر و در طراحی باغچهها از گیاهانی مانند اسطوخودوس استفاده میشود.
سخن پایانی
در نهایت میتوان گفت طراحی باغ مدیترانه ای روشی خاص و زیبا برای طراحی فضای باز است، شباهت زیادی به طراحی باغ مراکشی دارد و میتواند با ارتباط خوبی که بین فضای داخلی و خارجی ایجاد میکند، به متعادل شدن باغ کمک کند.
تنها نکته در رابطه با استفاده از این سبک طراحی توجه به شباهت اقلیمی و مبلمان و مصالحی است که در اختیار دارید. برای نمونه طراحی باغ مراکشی برای طراحی باغی که در یک اقلیم سرد و خشک قرار دارد مناسب نیست.
بزرگترین تیم طراحی باغ مدیترانه ای در ایران
گروه طراحی معماری آرچی لرن با بیش از 5 سال سابقه و تجربه در زمینه طراحی بناهای مدرن و سنتی، بزرگترین تیم طراحی بناهای ایرانی و مدیترانه ای در ایران است. جهت ارتباط با کارشناسان طراحی گروه آرچی لرن با شماره تلفن 09120135066 تماس حاصل نمایید.
به عنوان یک معمار با تجربه، وظیفه خودم میدونم که تجربیاتم رو در اختیار عزیزانی که به این حوزه علاقه دارند قرار بدم و در این مسیر راهنماییشون کنم.
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه
- جعفر کریمی پناه

ویژگیهای طراحی باغ مدیترانه ای
رنگهای مورد استفاده در طراحی باغ مدیترانه ای
طراحی بخش های مختلف باغ مدیترانه ای
سخن پایانی
بزرگترین تیم طراحی باغ مدیترانه ای در ایران
بدون دیدگاه